สังคมการเมืองที่ดี คือสังคมที่ทุกคนเป็นเจ้าของอำนาจร่วมกัน แต่ในสังคมที่บิดเบือนดัดแปลงอดีตให้กลายเป็นนิทานหรือละครหลังข่าวเพื่อกล่อมเกลาผู้คน เพราะชนชั้นนำกลัวที่จะสูญเสียอำนาจการควบคุมประชาชนมาอย่างยาวนาน ทำให้เห็นปรากฏการณ์ที่ประชาชนรุ่นใหม่ตื่นตัวทางการเมืองมากขึ้นให้ความสำคัญกับการมีส่วนร่วมทางการเมือง ที่เคารพความเท่าเทียมและความหลากหลายของผู้คน แต่รัฐและชาวอนุรักนิยมได้มองประชาชนที่คิดต่างว่าเป็นศัตรูและหวาดเกรง ทำให้เกิดการพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อบีบบังคับให้ประชาชนเงียบเสียงลง ยอมจำนนและหวาดกลัว “…การเรียนรู้ด้านที่ผิดพลาดล้มเหลวของชาติตนเอง แท้จริงแล้วไม่ใช่เรื่องน่าชิงชังอับอาย แต่มันคือภูมิคุ้มกันชั้นดีที่จะทำให้เราเดินต่อไปข้างหน้าอย่างมีสติ และไม่ทำผิดซ้ำรอยเดิม…” หนังสือความหวังที่เคลื่อนไหวได้รวบรวมบทความของคุณประจักษ์ ก้องกีรติ ที่จะชวนทุกคนเข้ามาสำรวจกระแสการเมืองของไทยไปจนถึงการเมืองโลก ที่เต็มไปด้วยการแบ่งแยกอำนาจประชาธิปไตย หากปราศจากความเคลื่อนไหว ความใฝ่ฝัน และความหวังที่สร้างร่วมกันของประชาชน ก็ยากที่ประชาธิปไตยจะลงหลักปักฐานในยุคสมัยของเรา...